Comfort food in de sneeuw

Anne Bonthuis

02-03-2013 11:05:07

Op het moment dat ik dit schrijf weet ik nog niet of we een echte winter met sneeuw en ijs gaan krijgen. Vorig jaar was dat niet het geval; het was ook hier in de Franse Auvergne uitzonderlijk zacht. Toch krijg je wel eens zin in een momentje sneeuwpret, vooral als er tegen de maand februari maar geen sneeuw valt. Niet dat ik verlang naar skiën, want ik zal het maar meteen eerlijk toegeven: daar bak ik niks van. We hebben ooit eens een blauwe maandag een paar dagen les genomen. Ik stond er wanhopig bij, met van die lange latten die elkaar steeds weer kruisten als ik ergens heen wilde. En de skilift waar ik uitviel was het dieptepunt. Vandaar dat ik nooit aandacht heb besteed aan Franse wintersportplaatsen. Het heeft bijna twintig jaar geduurd voordat ik ontdekte dat er op korte afstand van ons huis volwaardige wintersportoorden zijn. Op nog geen anderhalf uur rijden van onze boerderij, in de eerste serieuze plooien van het Centraal Massief, liggen de plaatsjes La Bourboule en Mont-Dore. Die werden vroeger vooral door chique Fransen bezocht voor hun thermale baden, tegenwoordig zijn het goed uitgeruste wintersportplaatsen.

Elke kilo die eraan komt door die veel te lekkere kaasspecialiteiten helpt om sneller de helling af te glijden

Wij ontdekten dat bij toeval tijdens het rijden van de toeristische Route des Fromages. De Auvergne is immers beroemd om zijn heerlijke kazen, zoals cantal, bleu d’Auvergne en saint-nectaire. Heerlijk op een kaasplateau, maar daarnaast hebben de bewoners van deze oorspronkelijk arme bergstreek een heleboel verrukkelijke warme gerechten met hun kazen bedacht. Vermoedelijk om de restjes op te maken, want de Auvergnat staat al eeuwen bekend als de zuinigste Fransman. La Bourboule en Mont-Dore zijn ook nog eens hele mooie stadjes, met veel prachtige gebouwen uit de belle époque, toen vrijwel iedereen in Frankrijk eens per jaar ging kuren. Er zijn veel restaurants en het water loopt me in de mond bij het zien van de kaart met heerlijke specialiteiten, want ik ben dol op gesmolten kaas. Aligot bijvoorbeeld, is een mengsel van aardappelpuree en gesmolten cantal en truffade wordt niet met truffels bereid zoals je zou denken, maar met spekjes, ui en gesmolten saint-nectaire. Vanuit de Haute-Savoie, de Franse Alpen dus, is een ander populair kaasgerecht overgekomen: tartiflette. Oorspronkelijk gemaakt met reblochon, hier in de Auvergne vervangen door plaatselijke kaas. Dit gerecht is populair in heel Frankrijk, maar ik zag het laatst ook in Nederlandse kookbladen. Allemaal verleidelijk lekker, maar je kunt pas écht van zo’n machtig wintergerecht genieten als je eerst aan buitensport hebt gedaan. Toch maar skiën of langlaufen? Bah nee, alleen al dat gedoe om van alles te huren. Wandelen met van die rackets onder je voeten? Nou, ik weet het niet, het lijkt wat overdreven. Gewoon wandelen dan maar, met al die sneeuw is het landschap adembenemend mooi. Dit jaar ga ik ook eens een echte wintersport proberen. Ik heb gezien dat je hier van die plastic sleetjes kunt huren, waarmee je met een noodgang de berg af sleet. Lijkt me technisch niet al te moeilijk en toch spectaculair. Even was ik bang dat het alleen voor kinderen was, maar ik zag op een promotiefilmpje ook volwassenen joelend afdalen. Dat is wat voor mij! En elke kilo die eraan komt door die veel te lekkere kaasspecialiteiten helpt om nog sneller de helling af te glijden. Ik verheug me nu al op ons winteruitje. Tenzij we een strenge winter krijgen, want dan is de kleine landweg voor ons huis extreem glad. Dan koop ik gauw zelf zo’n sleetje en flits vanaf huis zo’n kleine twee kilometer heuvelafwaarts naar de bakker. Leuk, maar hoe kom ik daarna weer boven?

Nu in de winkel!

Meer Overig